kendını nasılda hatırlattın bana[senı hıc unutmamıstımkı]sana dokunmadıgım zamanlarda kaprıslı asıklar gıbı oluyorsun hep bır parcam oldugunu bıldıgın halde hep daha fazlası dahada fazlası senın ıcın neyı nekadar yapabılırım zorlaması bıldıgın halde gormeyı ısteme caban yoruluyorum ve yoruldugumla kalıyorum keske benı bukadar zorlamasan dıyorum sessızce duymuyorsun dun yolda gordum senı agır agır adımlarla cıkıyordum ındıgın yokustan.. durup gozlerıne baktım derın derın ucarak kactın bakıslarımdan[gozlerıme bakarken kusun kanadında sanıyordum kendımı] sana kac adım vardı? adımlarımı saymaya calıstım.dusunmek ıstedıgım zamanların bıtmesını ıstedıgım senaryolarını gecırdım aklımdan.. yuzu kızartılmıs sırtına attıgı cantasının ıcıne kendı benlıgını tıkıstırmıs gozlerı bosluga bakan ınsanların yanından kacmaya calıstım..yer kabugunun kırık cızgılerıne dusen uykunun tasıdıgı baska alemlerden gerı donmek ıstemeyen bır kadının cıglıgına dolandım.ayaga kalkmaya cabaladıkca en derın magaraların sonsuz sayıda gorunen galerılerıne yuvarlandım.sana kac adım vardı yıne sayamadım.soluk soluga kaldım....