asilcan 11-04-2008 tarihinde, saat: 20:32:05 de yazmış
 |
 |
 |
 |
Hayatı Iskalama Lüksün Yok Seninnn... Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan,"Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin. İki ucu keskin bıçaktır bu işin.Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Sen,"Ama senin için şunu yaptım" derken o,"Şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka hiç getirmediğin bir iddayla karşılaşacaksındır. Üzülme,sen aşkı yaşaması gerektiği gibi yaşadın. Özledin,içtin,ağladın,güldün,şarkılar söyledin,düşündün,şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı?" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Senin hayatı ıskalama lüksün yok. Onun varsa bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zamanki gibi yaşayacaksın sen."Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani,yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. KKitap okurkende mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç girmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası.... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun ki aslolan YÜREKTİR. Yürek sesini bilmeyenler,ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma;yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler.Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil,güneşin çiçekleri dolduracak yüreğiniii.... |
asilcan 06-04-2008 tarihinde, saat: 19:47:16 de yazmış
|
|
|
|
Her köprü bir serüvendir ve her köprü bir zafer.Ben bir köprü bulamadım ki o yüzden zaferimiz de olmadı belki.Bir serüvenim vardı ama uzun ve sonuçsuz.Kimse zaten sonucu merak etmiyordu,çünkü sonuca sorulan sorular mahzun cevap veriyordu hep.Düpedüz çaresizliğe oynuyorduk ve benimle aynı perdeyi paylaşan o kadar çok kişi var ki, daha iyi görebilmek için farklı gözlüklerle baktık hayata. Ama hepimizi boğan siyahı hiçbir gözlük solduramadı. Oysa ben grisine bile razıydım. Bir adımla 'buradayım' diyecektim oysa. Ama sırtımda o kadar yük vardı ki, hepsini atıp da buradayım diyemedim.Ellerim boş kaldı o yüzden,o yüzden yaş kaldı gözlerimizde.....'buradayım' deseydim sesimiz dağları devirecekti.Ama dağlar üstüme çullandı.Karşıya geçebilmek için gerçek bir köprüye ihtiyacım vardı ama içimde hiçkimse gerçek bir köprü olamadı.O yüzden bu nehrin kıyılarını beklemek zorunda kaldım. Beni tanı ve köprüm ol lütfen![color=#cc0000][/color] |