Ucusan sari yapraklariyla mahsun gonlume davetsiz bir serce gibi konuvermisti......Simdi huzun bir daha sarip sarmaladi beni..Oysa bahar umuttu kalbimi tutusturan kordu.Ben her mevsimi yasadim kimi huzunle kimi sevincle ama hep umutla.Cok gercekler yasadim.Simdi goz yaslarimi akitip zamani eritiyorum,kalbimi eritiyorum lakin hep hasretlerimi ve ozlemlerimi buyutuyorum..Her koseden fiskiran umut ciceklerine bir avuc gozyasi sunuyorum